Ile miodu dziennie można jeść? Jak spożywać miód?

Zobacz ile minimalnie miodu dziennie i miesięcznie na podstawie własnych obserwacji zalecają jeść pszczelarze. Dowiedz się jak spożywać miód i co jest najważniejsze. Fakty i mity na temat dziennego spożywania miodu przez dzieci i osoby dorosłe.

Artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny – nie stanowi porady medycznej, dietetycznej ani farmaceutycznej. Autor jest pszczelarzem z ponad 10-letnim doświadczeniem, nie lekarzem ani dietetykiem. Podane dawki opierają się na tradycji pszczelarskiej i osobistych obserwacjach autora – nie na wytycznych medycznych. W przypadku cukrzycy, alergii, ciąży lub żywienia dzieci skonsultuj się z lekarzem. Miodu nie należy podawać dzieciom poniżej 1. roku życia.

Najważniejszą sprawą przy spożywaniu miodu jest zachowanie temperatury poniżej 40 stopni C. W temperaturze pokojowej miód zachowuje wszystkie cenne właściwości zdrowotne. Kolejną ważną sprawą jest regularność jedzenia miodu. Należy także pamiętać by wybierać pewny miód prosto od pszczelarza. Ostatnią rzeczą jaką powinniście zawracać sobie głowę to pytanie ile miodu jeść dziennie.

Zacznę od odpowiedzi: ile miodu jeść dziennie

Miód, mimo naturalnego pochodzenia, jest źródłem cukrów prostych (głównie glukozy i fruktozy), dlatego jego spożycie powinno być umiarkowane. Intensywny smak miodu sprawia, że większość osób naturalnie ogranicza jego spożycie, jednak warto świadomie kontrolować ilość, szczególnie przy cukrzycy lub nadwadze. W naszej szerokości geograficznej nie występują miody, które szkodziłyby zdrowiu. Taki miód występuje w krajach gdzie są uprawy rododendronów. Spożywany w dużych ilościach wywołuje halucynacje i wymioty.

Miód od lat jest elementem mojej codziennej diety. W tradycji ludowej przypisuje się mu właściwości wspierające odporność. Badania wskazują, że miód zawiera naturalne związki o działaniu przeciwbakteryjnym i antyoksydacyjnym (Samarghandian et al., Pharmacognosy Research, 2017), choć potrzebne są dalsze badania kliniczne. Osobiście zauważam, że regularnie spożywany miód dobrze wpływa na moje samopoczucie.

Który miód lepszy lipowy czy wielokwiatowy?

W tradycji pszczelarskiej za profilaktyczną dawkę dla osoby dorosłej uznaje się 1 łyżkę stołową miodu dziennie (ok. 21 g). To moje osobiste zalecenie jako pszczelarza. Oficjalne wytyczne dietetyczne nie określają minimalnej dawki miodu. Miesięcznie jest to około 0,6 kg.

Na podstawie moich wieloletnich obserwacji jako pszczelarza, regularne spożywanie miodu w ilości 0,5-1 kg miesięcznie (6-12 kg rocznie) wydaje się korzystne dla ogólnego samopoczucia i odporności. Zauważyłem to zarówno u siebie, jak i u najbliższej rodziny. Kluczem jest regularność – codzienne spożywanie, a nie doraźne sięganie po miód przy przeziębieniu. To moje osobiste doświadczenie, nie wytyczna medyczna. Faktyczna ilość powinna zależeć od Twojej ogólnej diety, aktywności fizycznej i stanu zdrowia. Warto zmniejszać dawkę latem i zwiększać jesienią, zimą oraz wiosną – gdy organizm jest bardziej narażony na infekcje.

Nadmierne spożycie miodu może prowadzić do nadmiaru cukrów w diecie.

Zalecane dawki miodu w zależności od wieku i intensywności fizycznej

Miód spożywaj systematycznie, a nie doraźnie

• Małym dzieciom od 1 do 2 lat zaleca się podawać 1 łyżeczkę miodu (około 7 g) rozpuszczoną w mleku dziennie.
• Dzieciom w wieku od 3 do 6 lat zaleca się podawać 2 płaskie łyżeczki miodu (około 14 g) każdego dnia.
• Dzieciom w wieku od 6 do 12 lat zaleca się podawać 3 płaskie łyżeczki miodu (około 21 g) dziennie.
• Starszym dzieciom oraz dorosłym zaleca się od 2 łyżki miodu (około 42 g) każdego dnia.

Osobom starszym po 70 roku życia bez chorób cukrzycy zaleca się od 1 do 2 łyżek miodu rozpuszczonego w wodzie każdego dnia.

Osobom wykonującym ciężkie, fizyczne bądź umysłowe prace zaleca się zwiększenie dawek o dodatkowe 1 – 2 łyżki miodu.

W diecie sportowców miód może być jednym ze źródeł energii, jednak jego ilość powinna być dostosowana indywidualnie. Spożywać należy pół godziny przed treningiem lub zawodami.

Zanim zostałem pszczelarzem nie wierzyłem, że miód jest aż tak zdrowy. W pierwszym roku pszczelarstwa utwierdziłem się w tym błędnym przekonaniu. Otóż spożywałem miód nieregularnie, doraźnie i w mniejszej ilości niż zalecane 0,75 kg miesięcznie na dorosłą osobę. Spowodowane to było małą ilością pozyskiwanego miodu. Wolałem także sprzedać miód i za pozyskane pieniądze rozwijać pasiekę. Dopiero w dalszych latach, gdy miałem nadwyżkę miodu i spożywałem go regularnie, w ilości minimum 0,5 kg na osobę zauważyłem wyraźną poprawę odporności w mojej rodzinie. Rzadziej chorowaliśmy na przeziębienia.

Pasieka Miodowe Wzgórze

Spożywanie miodu tylko doraźnie w czasie przeziębienia nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Miód to nie tabletka. Miód to naturalny produkt, który działa gdy jest spożywany regularnie.

Zobacz jak powstaje miód. Magiczny proces, który nie do końca został zbadany przez współczesną naukę.

Jaki miód i ile dziennie dla dzieci?

Pediatrzy zgodnie uważają, że miód można podawać dzieciom od pierwszego roku życia. Niemowlakom nie podaje się miodu z powodu ryzyka wystąpienia botulizmu. Dzieci chętniej spożywają jasne, wiosenne miody wielokwiatowe, które mają delikatny smak i aromat. Miody pozyskane latem odznaczają się wyraźnym bukietem smakowym i zalecam wprowadzać je stopniowo oraz podawać rozcieńczone w szklance wody. Dzieci często mają uczulenia, dlatego ważne jest podawanie naszych rodzimych miodów z naszą znaną bazą pyłków kwiatowych.

Ile miodu dziennie dla kobiet w ciąży?

Miód jest ogólnie uważany za bezpieczny w ciąży, o ile nie występuje cukrzyca ciążowa ani alergia na produkty pszczele. W tradycji apiterapii zaleca się 1 łyżkę pyłku kwiatowego lub 1 łyżeczkę pierzgi dziennie jako naturalne uzupełnienie diety. Pyłek i pierzga są bogatym źródłem białek, witamin i minerałów. Ilość wszystkich produktów pszczelich w ciąży należy skonsultować z lekarzem prowadzącym. Warto spożywać miód z pierzgą oraz pyłkiem pszczelim.

Miód przy cukrzycy typu 2. Jaki miód wybrać przy cukrzycy?

Spożywanie miodu przez osoby z cukrzycą powoduje z pewnością wzrost cukru we krwi.

Do diabetyków często kieruje się stwierdzenia:
„ten miód polecany dla osób z lekką cukrzycą”
„miód akacjowy jest zalecany dla osób z cukrzycą”.
Są to mijające się z prawdą twierdzenia. Miód akacjowy ma jedynie większy udział fruktozy do glukozy. Ma niższy poziom indeksu glikemicznego. Nie zmienia to faktu, że jest cukrem. Miód akacjowy ulega rozkładowi w jelitach dopiero po 2 godzinach, podczas gdy tradycyjny miód po kwadransie.

Zbyt wysokie spożycie fruktozy może też bezpośrednio przyczyniać się do wystąpienia insulinoodporności i cukrzycy typu 2.
* źródło: Magazyn (nie tylko) dla diabetyków – Cukrzyca nr 6 – autor Paulina Kęszycka.

W miodzie akacjowym, z pośród wszystkich miodów wiosennych, występuje najwyższy poziom sacharozy, czyli dwucukrów nieredukujących.
*źródło: „Pszczelnictwo praca zbiorowa pod redakcją prof. dr hab. Jarosława Prabuckiego z 1998 roku.

1 płaska łyżeczka miodu waży ok. 7-8 g (ok. 22 kcal), czubata łyżeczka ok. 10-12 g (ok. 33 kcal), łyżka stołowa ok. 21 g (ok. 64 kcal). Miód powinien być spożywany przez osoby z cukrzycą w niewielkich ilościach po konsultacji z lekarzem.

Osoby z insulinoopornością powinny skonsultować spożycie miodu z lekarzem lub dietetykiem. Miód jako źródło cukrów prostych, może wpływać na poziom glukozy we krwi.
Niektóre badania wstępne sugerują, że cynamon może mieć niewielki wpływ na metabolizm glukozy, jednak dowody nie są jednoznaczne. Osoby z cukrzycą nie powinny traktować miodu ani cynamonu jako środków obniżających cukier. Każda zmiana diety powinna być skonsultowana z diabetologiem.

Jak spożywać miód? Poznaj moje sposoby spożywania miodu

1) Najprostszą i najpowszechniejszą metodą jest bezpośrednie spożywanie miodu za pomocą łyżeczki. Zaleca się przede wszystkim powolne rozpuszczanie miodu w ustach i połykanie wraz ze śliną tuż przed wyjściem na świeże powietrze poza dom. W tradycji ludowej miód stosowany jest do łagodzenia podrażnień gardła. Badania sugerują, że miód może łagodzić kaszel u dzieci powyżej 1 roku życia (Goldman, Canadian Family Physician, 2014). Powolne rozpuszczanie miodu w ustach pozwala na kontakt substancji aktywnych z błoną śluzową.

2) Kolejną popularną metodą jest spożywanie miodu rozsmarowanego na kanapce lub bułce. Szczególnie smaczny jest pierwszy oczekiwany miód wiosenny oraz najsmaczniejszy miód lipowy. Mało kto wie, że w płynnym miodzie (patoka) można maczać świeżego ogórka.

3) Miód może być świetnym dodatkiem do twarożku lub porcji płatków owsianych.

4) Miód dodaję do sałatkowych sosów.

5) Moją ulubioną formą spożywania jest rozpuszczenie miodu w szklance przegotowanej wody o temperaturze pokojowej. Taką lemoniadę piję regularnie każdego dnia. Nawet osoby nie przepadające za smakiem czystego miodu doceniają wspaniały bukiet smakowy daru pszczół. Urozmaiceniem jest dodatek soku z cytryny lub kilka kropel nalewki z propolisu.

Zobacz także jak przygotować: Miód z wodą, cytryną, imbirem oraz kurkumą i pieprzem

W apiterapii zaleca się spożywanie miodu rozpuszczonego w wodzie. Badania wskazują, że w rozcieńczonym miodzie aktywuje się enzym oksydaza glukozowa, co prowadzi do wytwarzania niewielkich ilości nadtlenku wodoru. To jeden ze związków odpowiedzialnych za właściwości przeciwbakteryjne miodu (Bang et al., Journal of Alternative and Complementary Medicine, 2003). Rozpuszczam 1 łyżkę stołową miodu w szklance 250ml wody i odstawiam na 12 godzin (uwaga latem przy wysokich temperaturach otoczenia może skisnąć – skróć czas lub przechowuj w lodówce).

Pamiętaj by spożywać miód w temperaturze nie przekraczającej 40 stopni C. Powyżej 40 st. C ścinają się drogocenne enzymy pszczele, czyli związki białkowe. Rozkładowi ulegają także witaminy np. C.

Źródła

• Samarghandian S. et al., „Honey and Health: A Review”, Pharmacognosy Research, 2017 – link
• Goldman R.D., „Honey for treatment of cough in children”, Canadian Family Physician, 2014 – link
• Erejuwa O.O. et al., „Honey: a novel antidiabetic agent”, International Journal of Biological Sciences, 2012 – link
• Bang et al., Journal of Alternative and Complementary Medicine, 2003

Niniejszy artykuł nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Autor – pszczelarz z ponad 10-letnim doświadczeniem, właściciel Pasieki Miodowe Wzgórze. Dzieli się wiedzą o produktach pszczelich na podstawie wieloletnich obserwacji i tradycji pszczelarskiej. Nie jest lekarzem ani dietetykiem.

Zobacz miody z Pasieki Miodowe Wzgórze: